W grze jest możliwość prowadzenia postaci przynależącej do wojska. Pozwala na to wybór odpowiedniej profesji (Żołnierz, Rycerz, Gwardzista, Mag bojowy, Śledczy, Zwiadowca, ewentualnie profesji związanej np. z uzdrawianiem) i/lub wykupienie w Ratuszu dla postaci stanowiska oficera (co ważne, nie można w Fabule Głównej odgrywać postaci oficera w wojsku bez wykupienia tego w Ratuszu). Poniżej zawarto informacje pomocne w prowadzeniu takiej postaci.
Nie licząc sporadycznych wyjątków, w Fallathanie nie ma wojska zawodowego (zaciężnego). Armia regularna oznacza więc którąś z poniższych opcji:
Powyższe organizacje najczęściej dostarczają swoim ludziom podstawowe wyposażenie. Wyjątkiem są zakony rycerskie, w których to sam rycerz jest odpowiedzialny za swój rynsztunek.
Szlachcic w wojsku, z racji urodzenia, najczęściej jest oficerem, rycerzem, kawalerzystą albo pełni funkcję w sztabie. Nie powinien być co do zasady piechurem frontowym.
W świecie gry obecnie nie ma formalnie wojny, choć walka ze Szponem spowodowała szeroką mobilizację wojskową. Osoba grająca może zdecydować, czy chce grać aktywnym wojskowym, czy będącym w stanie spoczynku. Jako aktywny wojskowy postać może:
Dotyczy to zarówno piechurów, jak i oficerów.
Straż miejska i strażnicy dróg nie zaliczają się do wojska; są to cywilne formacje porządkowe.
Chłopstwo może być zrekrutowane w celach porządkowych/wojennych przez swojego pana ziemskiego. Najczęściej walczą tym, co sami posiadają albo otrzymują podstawowe wyposażenie od swojego pana.
Mieszczaństwo może być zrekrutowane na tej samej zasadzie, ale wielu mieszczan pracuje w cechach zawodowych, które posiadają też zbrojownię i wyposażają swoich członków w razie potrzeb.
Szlachta najczęściej jest bogata i posiada własny, lepszy ekwipunek w razie poboru.
O poborze decyduje:
Każde z państw (z wyjątkiem Gminy Lofguhnd) posiada też flotę przybrzeżną, aby chronić swoje interesy handlowe, zapobiegać piractwu oraz atakom morskich potworów oraz, niezależnie, straż miejską i strażników dróg.
Armia występuje w każdym z krajów Fallathanu, wszędzie mając podobną strukturę i zakres obowiązków poszczególnych funkcji. Wyjątkiem jest Mała Vanthia, która nie utrzymuje regularnej armii, a jedynie zbrojną gwardię książęcą. Między krajami, a nawet w ramach tego samego państwa (Zjednoczone Amarth), mogą występować różnice w nazewnictwie stopni i stanowisk oraz, co oczywiste, w zakresie umundurowania i uzbrojenia żołnierzy. Tego rodzaju niuanse zostaną prawdopodobnie opisane w przyszłości; źródłem informacji na ten temat mogą też być opisy miast, w których uwzględniono stacjonujące tam wojska. Niniejszy artykuł skupia się na tym, co wspólne i uniwersalne.
Poniższa tabela prezentuje standardową hierarchię stopni wojskowych i stanowisk w armii lądowej i marynarce.
|
Kategoria |
Armia lądowa (piechota i kawaleria) |
Marynarka |
|
Dowództwo najwyższe |
Hetman Generalny/Hetman Polny |
Admirał Floty/Wiceadmirał |
|
Dowództwo dużych jednostek |
Pułkownik |
Kontradmirał (dowódca eskadry) |
|
Oficerowie pułkowi |
Podpułkownik/Major Polowy |
Kapitan Starszy (dowódca większego okrętu lub grupy okrętów) |
|
Dowódcy jednostek podstawowych |
Kapitan (dowódca kompanii) |
Kapitan Okrętu (dowódca jednostki pływającej) |
|
Oficerowie młodsi |
Porucznik |
Porucznik Morski |
|
Chorąży |
Chorąży Morski |
|
|
Podoficerowie |
Sierżant |
Bosman |
|
Kapral |
Starszy Marynarz |
|
|
Jeźdźcy |
Konny |
- |
|
Piechurzy |
Weteran |
Doświadczony Marynarz |
|
Piechur |
Marynarz |
|
|
Rekrut |
Rekrut Morski/Chłopiec Pokładowy |
Do kawalerii zaliczają się oddziały lekkie i ciężkie. Ciężkie zwykle związane są z rycerstwem; są rzadkie i prestiżowe, ponieważ to sami rycerze muszą zadbać o całe swoje wyposażenie, są to więc z reguły osoby wysoko urodzone i zamożne (rzadziej — mające mecenasa).
Lekka jazda jest spotykana częściej; zarówno jako oddziały armii regularnej, jak i najemne. Wyposażenie jeźdźców często jest ich własnością, lecz w razie potrzeby może ono być im również przekazane przez armię; dotyczy to zwłaszcza specjalnych wierzchowców takich jak gryfy (szczególnie cenione w Amarth), których nikt poza armią nie może zgodnie z prawem posiadać na własność. Do jazdy rekrutują się z reguły osoby, które już posiadają wierzchowca i umieją wprawnie na nim jeździć. W związku z tym nawet zupełnie świeży rekrut konny ma w armii pozycję bardziej prestiżową niż piechur-weteran. Awanse do jazdy z piechoty zdarzają się niezwykle rzadko, ponieważ armia nie szkoli piechurów do walki konnej. Aby móc w ten sposób awansować, musieliby oni sami zdobyć środki na zakup konia, rynsztunku i szkolenie, co zdecydowanie przekracza możliwości finansowe przeciętnego piechura.
Nie wszystkie istniejące w świecie gry stopnie i profesje wojskowe są dostępne postaciom osób grających. Tworząc i rozwijając postać, można wybierać z opisanych niżej opcji.
Należąca do armii postać z rodu szlacheckiego, dla której nie wykupiono stanowiska oficera za PW, ma prawo do tytułu (profesji) rycerza. Jeśli profesję rycerza ma postać niemająca tytułu szlacheckiego, oznacza to, że należy do któregoś z zakonów rycerskich.
Stanowiska wojskowe, które gracze mogą odgrywać bez konieczności wykupywania stopnia oficerskiego ani też ugrywania awansów w Opowieściach, to kolejno: Piechur, Kapral i Sierżant.
Piechur to podstawowy stopień wojskowy w armii, obejmujący zwykłych żołnierzy pełniących służbę liniową. Piechurzy wykonują rozkazy przełożonych, uczestniczą w musztrze, patrolach i działaniach bojowych, stanowiąc trzon sił zbrojnych. To najniższy szczebel hierarchii wojskowej, od którego rozpoczyna się większość karier wojskowych.
Kapral to niższy podoficer dowodzący niewielką grupą żołnierzy, zwykle liczącą około dziesięciu osób (tzw. dziesiątką). Odpowiada za przekazywanie rozkazów porucznika, utrzymanie dyscypliny, organizację codziennych zadań oraz podstawowe szkolenie podległych mu żołnierzy. Kapral stanowi pierwszy szczebel dowodzenia w strukturze armii i odgrywa kluczową rolę w działaniach taktycznych małych oddziałów.
Sierżant to doświadczony podoficer, odpowiedzialny za nadzór nad większą grupą żołnierzy oraz wspieranie oficerów w prowadzeniu oddziału. Do jego obowiązków należy utrzymanie porządku, prowadzenie musztry, organizacja wart czy obozów oraz przygotowanie oddziału do działań bojowych. Sierżant pełni funkcję praktycznego dowódcy polowego, wdrażającego rozkazy oficerskie do codziennego funkcjonowania żołnierzy.
Oficer to najniższy dowódczy, „honorowy” stopień wojskowy każdej z armii Fallathanu; pierwszy szczebel oficerski, od którego zaczyna się kariera wojskowa. Jednocześnie jest to też najwyższy stopień wojskowy dostępny dla osób niemających tytułu szlacheckiego w państwach o systemie feudalnym, takim jak Mała Vanthia, Imperium czy Amarth, nie licząc sytuacji wyjątkowych, kiedy mianowanie odbywa się w uznaniu zasług na polecenie władcy danej prowincji.
Ważne: Stopień oficera w wojsku można wykupić dla postaci w Ratuszu w zamian za PW (jest to konieczne do odgrywania oficera w Fabule Głównej). Gracz, który skorzysta z tej możliwości, może wybrać dla swojej postaci jedną z dwóch ról: chorążego lub porucznika (wojsk lądowych lub morskich). Wszelkie wyższe stanowiska czy stopnie wojskowe muszą zostać ugrane w toku Kampanii (więcej niż 1 Opowieści) prowadzonej przez MG. Postać może awansować najwyżej do stopnia Kapitana (dowódca kompanii liczącej ok. 100 żołnierzy i najważniejszy oficer taktyczny w armii).
Chorąży nie jest funkcją związana z faktycznym dowodzeniem — pełni raczej funkcję prestiżową, co przejawia się m.in. w niesieniu sztandaru. Chorąży może przejąć dowodzenie w sytuacji, kiedy Porucznik i Kapral są nieobecni lub niedysponowani, a sytuacja wymaga pilnego podjęcia taktycznych decyzji.
Porucznik jest dowódcą roty, czyli najmniejszego oddziału wojskowego liczącego sobie od 15 do 20 żołnierzy (część kompanii). Doświadczony — może mieć pod sobą kilka rot (maksymalnie 3). Bezpośrednio podlega kapitanowi kompanii (którego nie należy mylić z kapitanem straży miejskiej), pod sobą ma zaś piechurów, jednego lub dwóch kaprali (każdy dowodzi grupą ok. 10 żołnierzy, tzw. dziesiątką) i ewentualnie sierżanta.
Fabularnie (już po wykupieniu stanowiska za PW) stopień oficera zdobyć można na różne sposoby, w zależności od tego, z jakiej warstwy społecznej, a niekiedy i rasy, wywodzi się postać. Jeśli jest to młody potomek (lub potomkini) znaczącego rodu szlacheckiego (co najmniej baron), to, o ile zakwalifikuje się do armii, otrzymuje stopień oficerski automatycznie, bez zbędnych formalności, jako w oczywisty sposób należny osobie o szlachetnym urodzeniu. Jest to wówczas z reguły funkcja chorążego — mniej wymagająca i bezpieczniejsza na początek.
Gdy Oficerem zostaje młoda, ambitna osoba wywodząca się z drobnej szlachty (tytuł baroneta) lub zamożniejszego mieszczaństwa, zwykle jej przygoda z wojskiem zaczyna się od podoficera, a stopień oficerski jest wynikiem awansu, na który trzeba było zapracować i/lub przejścia szkolenia w szkole oficerskiej.
Osoby wywodzące się z niższych warstw społecznych zaczynają od stopnia piechura i z reguły nie mają szans zostać oficerami, nawet mając ku temu niezbędne predyspozycje. W ich przypadku taka nominacja jest wyjątkiem i efektem uznania wybitnych dokonań bądź szczególnego bohaterstwa, którego nie da się przemilczeć. Niekiedy, choć niezwykle rzadko, sytuacji takiej towarzyszy nadanie bohaterowi najniższego z tytułów szlacheckich.
W większości krajów istoty różnych ras mają zbliżone możliwości rozwijania kariery wojskowej. Znaczącym wyjątkiem jest tutaj Imperium Vanthijskie. Choć nigdzie w przepisach prawa nie ma takiego zapisu sformułowanego wprost, to w praktyce osoby ras innych niż ludzka (ewentualnie Wampiry, Wilkołaki, Krasnoludy i Halfici) mają znikome szanse na nawet najniższy stopień oficerski. Za wybitne zasługi (o ile nie da się ich przemilczeć lub przypisać komuś innemu, co jest praktykowane w armii tego kraju zaskakująco często) mogą otrzymać order, a nawet premię, lecz skąpi się im stanowisk oficerskich i dopuszcza co najwyżej do stopnia kaprala, rzadziej sierżanta.
W bitwie oficer ustawia podkomendnych w szyku i dowodzi swoją sekcją: pikinierów, kuszników, arkebuzerów, halabardników, lekkiej kawalerii czy też mieszanym oddziałem piechoty. Natomiast — poza uzasadnionymi wyjątkami — tylko oficer będący licencjonowanym magiem bojowym może dowodzić oddziałem magów. W obozie odpowiada on za dyscyplinę, szkolenie i codzienne zadania. W czasach pokoju może przeprowadzać pomniejsze misje wojskowe (zasadzki, zwiad, eskorty).
Z kolei oddziałowi konnemu, składającemu się z rycerzy (ciężka kawaleria), przewodzi ich lord (o tytule co najmniej hrabiego), zatem taka funkcja nie jest dostępna dla postaci osób grających.
W świecie gry mogą też być powoływane wyspecjalizowane oddziały, których skład jest starannie dobrany pod kątem zadania, jakie mają wypełnić (np. oddział śledczy, oddział ratunkowy). Dowodzenie takim oddziałem może również zostać powierzone oficerowi, o ile ma on wymagane zadaniem doświadczenie.
Oficer może pełnić aktywną służbę (wojsko zawodowe) albo być w stanie spoczynku i być rekrutowany w ramach potrzeb państwa.
Postać oficera może dowodzić podkomendnymi tylko, jeśli scenariusz Opowieści jest wyraźnie związany z wojskiem i gdy zgodę na to wyrazi prowadzący Opowieść. Podkomendni są wówczas NPCami prowadzonymi przez prowadzącego (nie gracza), którym postać oficera może wydawać rozkazy na standardowych zasadach (umiejętność Dowodzenie). We wszystkich innych typach Opowieści (przygodowych, obyczajowych, badawczych itd.) gracz nie wprowadza podkomendnych swojej postaci jako NPC.
W Opowieściach bezpośrednio związanych z wojskiem, postać oficera jest upoważniona do wydawania rozkazów należącym do tej samej armii niższym stopniem postaciom innych graczy. Szerzej opisano to w artykule Zwierzchność postaci graczy. Natomiast w Opowieściach, które nie wiążą się z działaniami wojska, postać oficera może wydawać rozkazy innym postaciom graczy należącym do tej samej armii i będącym niższymi stopniem tylko za zgodą graczy prowadzących te postacie. W przypadku braku takiej zgody, fabularnie uznaje się, że w sytuacji pokoju postacie te nie są podkomendnymi oficera (nie należą do jego oddziału) i nie muszą słuchać jego rozkazów.
Garnizon to stała jednostka wojskowa stacjonująca w mieście, twierdzy lub innym strategicznym punkcie, odpowiedzialna za obronę, utrzymanie porządku oraz kontrolę nad kluczowymi obiektami. Garnizon składa się z żołnierzy zawodowych lub najemnych, którzy działają niezależnie od straży miejskiej, choć w razie potrzeby mogą z nią współpracować. Dowództwo garnizonu sprawuje zazwyczaj komendant twierdzy lub oficer wyznaczony przez władcę. Garnizon pełni funkcje militarne, takie jak obsługa murów, artylerii, bram i magazynów wojskowych, a także zapewnia obecność sił zbrojnych w regionie.
Generał to wysoki rangą dowódca pełniący funkcję zwierzchnika dużych sił zbrojnych, obejmującą kilka pułków lub całą armię polową. W realiach świata gry generał nie jest formalnym stopniem wojskowym, lecz stanowiskiem nadawanym przez władcę lub radę wojenną w czasie kampanii. Do jego obowiązków należy planowanie działań strategicznych, koordynacja dowódców niższego szczebla oraz nadzór nad logistyką i morale wojsk. Generał rzadko uczestniczy bezpośrednio w walce, działając przede wszystkim jako organizator, strateg i najwyższy autorytet wojenny w danej operacji.