Przygarbiona sylwetka Afonso jest odziana w wyblakłą szatę dyplomaty, połataną na łokciach i pachnącą atramentem i dymem fajkowym. Monokl powiększa jego mleczne lewe oko, podczas gdy prawe pozostaje ostre jak u sokoła. Jego broda, biała jak morska piana, jeży się, gdy szczeka rozkazy młodszym pomocnikom.
Były szpieg, każdą interakcję postrzega jako zagadkę do rozpracowania, nie ufając nikomu — nawet Tetrarsze Areias Douradas. Jego dowcip jest bronią, wykorzystywaną do upokarzania głupców i testowania sojuszników. Tęskniąc za „czystszą” przeszłością Natei, opiera się obcym wpływom.