¶ Opis
Kaimana Arakawa to mężczyzna około pięćdziesiątki, o ciepłej, ciemniejszej karnacji, mocnych rysach twarzy i wyglądzie zdradzającym wyspiarskie korzenie. Ma ciemne, uważne oczy, lekki zarost oraz gęste czarne włosy poprzetykane siwizną, zwykle spięte niedbale, jakby nie poświęcał im tyle uwagi, ile wypadałoby rektorowi. Nosi bogate, wielowarstwowe szaty uczonego w odcieniach granatu, rdzawej czerwieni i złamanej bieli, często zdobione motywami fal lub białych żurawi.
Kaimana Arakawa jest rektorem Uniwersytetu Białego Żurawia i jednym z najbardziej rozpoznawalnych uczonych w Yrdis. Pochodzi z ludzkiej rodziny o wyspiarskich korzeniach, związanej dawniej z żeglugą, handlem przybrzeżnym i prowadzeniem lokalnych kronik portowych. Po przodkach odziedziczył ciemniejszą, ciepłą karnację, mocną budowę ciała, szeroką twarz, ciemne oczy i gęste czarne włosy, które zwykle nosi spięte niedbale, ku rozpaczy bardziej konserwatywnych członków uczelnianego kolegium. Ubiera się zgodnie z obyczajem Yrdis, choć zawsze z pewnym nadmiarem własnego stylu. Nosi wielowarstwowe szaty uczonego w odcieniach granatu, rdzawej czerwieni, złamanej bieli i głębokiej zieleni, przewiązane szerokim pasem, przy którym trzyma pędzle, zwinięte notatki, składany wachlarz oraz niewielki woreczek z kamieniami do Go. Jego stroje są poprawne i dostojne, ale nigdy całkiem spokojne — zwykle mają jakiś barwny detal, haft z motywem fal albo wzór, który bardziej przypomina zapis ruchu wody niż zwykłą ozdobę.
Kaimana jest geniuszem w dziedzinie rachunków, historii i kaligrafii. Z równą swobodą analizuje stare kroniki, układa złożone zestawienia podatkowe i prowadzi wykład o tym, jak charakter pisma może zdradzać epokę, szkołę oraz pochodzenie autora. Szczególną sławę przyniosła mu umiejętność łączenia pozornie odległych informacji: krótkiej wzmianki w kronice, błędu w rachunku, zmiany stylu pisma i rodzinnej legendy, którą inni uznaliby za nieistotną.
Jest także jednym z najmocniejszych graczy w Go w całym Nostrot. Nie traktuje tej gry wyłącznie jako rozrywki, lecz jako ćwiczenie cierpliwości, wyobraźni i rozumienia konsekwencji. Studenci opowiadają, że Kaimana potrafi przegrać kilka pierwszych partii z nowym przeciwnikiem tylko po to, by lepiej poznać jego sposób myślenia, a potem rozbić go ruchem tak prostym, że aż obraźliwie oczywistym.
Jako rektor jest postacią nietypową. Bywa ekstrawagancki, pewny siebie i bardzo swobodny w obyciu. Potrafi wejść na wykład z miską ryżu, wachlarzem i garścią kamieni do Go, po czym w ciągu kilku minut wyjaśnić studentom błąd w rozumowaniu, którego nie zauważył żaden z ich nauczycieli. Zdarza mu się rysować znaki na podłodze, przesuwać naczynia podczas oficjalnych kolacji, żeby pokazać układ sił między rodami, albo przerywać nudną dysputę pytaniem tak prostym, że sala na chwilę milknie. Mimo swobody w obyciu nie jest błaznem ani ekscentrykiem bez powagi. Kaimana ma ogromny autorytet, ponieważ wielokrotnie pomagał rozwiązywać sprawy, z którymi nie radzili sobie urzędnicy, genealogowie i prawnicy. Potrafił odnaleźć błąd w wieloletnich rachunkach rodowych, wykazać fałszerstwo dokumentu po sposobie prowadzenia pędzla albo odtworzyć przebieg dawnego sporu na podstawie kilku niepozornych zapisków.
Jest człowiekiem życzliwym i lubianym przez studentów. Nie znosi jednak intelektualnej pozy. Ceni ciekawość, odwagę zadawania pytań i gotowość przyznania się do niewiedzy. Potrafi publicznie pochwalić pierwszorocznego studenta za trafną uwagę, a chwilę później bezlitośnie rozebrać na części wywód profesora, jeśli uzna go za pusty popis. Nie robi tego ze złośliwości. Dla Kaimany prawda jest ważniejsza niż zachowanie twarzy, choć z wiekiem nauczył się łagodzić swoje uwagi uśmiechem i żartem.
Jego obecność w Radzie Miejskiej Yrdis bywa niewygodna dla bardziej zachowawczych radnych. Arakawa rzadko mówi długo, ale gdy już zabiera głos, sprowadza wielkie deklaracje do prostych pytań: kto na tym zyska, kto udaje bezstronność, co mówi rachunek, którego nikt nie chce pokazać, i czy ktoś sprawdził, czy piękna opowieść zgadza się z datami. Dzięki temu jedni uważają go za głos zdrowego rozsądku, inni za człowieka, który psuje podniosłą atmosferę zbyt celnymi uwagami.
Jednym z jego bardziej charakterystycznych zwyczajów są przypadkowe partie Go. Kaimana czasem rozkłada planszę w zupełnie nieoczywistych miejscach: pod krużgankami uczelni, w ogrodzie ziołowym, na schodach biblioteki, w pobliskiej herbaciarni albo przy bocznym placu Dzielnicy Nauki i Obserwacji. Nie ogłasza tego wcześniej i nie traktuje jak oficjalnego wydarzenia. Po prostu siada, układa kamienie i czeka, aż ktoś się zainteresuje. Jeśli przechodzień odważy się podejść, może zostać zaproszony do partii — niezależnie od tego, czy jest studentem, skrybą, kupcem, szlachcicem czy zwykłym mieszkańcem miasta. Zdarza się też, że to Kaimana dosiada się do kogoś, kto już gra i bez wielkich ceremonii proponuje partię. Kaimana gra szybko, często komentuje ruchy przeciwnika i potrafi w trakcie partii przejść od żartu do krótkiego wykładu o historii, podatkach albo naturze ludzkiej ambicji.
¶ Dane postaci
Rasa i szczep: Człowiek, Badius
Profesja: Nauczyciel akademicki
Data urodzenia: 6 Naqariona 1328 roku
Miejsce urodzenia: Aokashima (przybrzeżna miejscowość na północnych rubieżach Księstwa Nostrot)