
Kryształowy krab to niewielki i bardzo rzadki skorupiak dorastający do 3–4 cm szerokości, o karapaksie wielkości średniej monety. Jego ciało ma zwartą, lekko spłaszczoną sylwetkę typową dla krabów żyjących w strefach przybrzeżnych. Jest lekkie, ale też elastyczne, co pozwala mu wysoko podskakiwać, błyskawicznie uciekać i wciskać się w szczeliny, gdy wyczuje zagrożenie.
Odnóża są smukłe, lecz silne, zakończone drobnymi pazurkami ułatwiającymi poruszanie się po piasku, mule i skałach. Posiada parę średniej wielkości szczypiec. Oczy są małe, osadzone na krótkich słupkach, zwykle ciemne lub czarne, co pomaga mu wtopić się w otoczenie.
Najważniejszą cechą wyglądu gatunku jest doskonale rozwinięta mimikra. Kryształowy krab potrafi całkowicie upodobnić się do lokalnie występujących, niejadalnych gatunków krabów — zarówno pod względem koloru, faktury pancerza, jak i sposobu poruszania się. Karapaks może przyjmować barwy od piaskowych i szarych po brunatne, zielonkawe czy czerwonawe, zależnie od środowiska. W odmianach skalnych pancerz bywa chropowaty i matowy, w odmianach tropikalnych — gładki i lekko połyskujący.
Mimikra jest tak skuteczna, że nawet doświadczeni rybacy i badacze często nie odróżniają Kryształowego kraba od innych gatunków, dopóki nie zaobserwują oznak kamienienia czy krystalizacji. Krab potrafi również przyjmować „postawę obronną” typową dla lokalnych gatunków — unosić szczypce, przyklejać się do skał lub zakopywać się w piasku w sposób identyczny jak inne kraby z danego regionu.
Kryształowy krab żyje na plażach, w strefach przybrzeżnych oraz na brzegach jezior, rzek i lagun — zarówno słonowodnych, jak i słodkowodnych. Jest gatunkiem niezwykle rzadkim i prowadzi samotniczy tryb życia, co w połączeniu z mimikrą czyni go niebywale trudnym do odnalezienia. Na jego poszukiwania można poświęcić nawet całe lata, a i tak wrócić z pustymi rękami.
Zwyczaje tego kraba są słabo poznane ze względu na ogromne trudności w obserwowaniu go w naturze. Uważa się, że kraby te spotykają się z przedstawicielami własnego gatunku jedynie podczas krótkiego okresu godowego, po czym natychmiast rozchodzą się w swoje rejony. Nie wiadomo jednak nawet, kiedy ów okres godowy ma miejsce. Wedle aktualnej wiedzy nie tworzą kolonii ani skupisk — najprawdopodobniej każdy osobnik zajmuje własne terytorium.
Poza mimikrą, najbardziej niezwykłą cechą gatunku jest proces krystalizacji pancerza, zachodzący wyłącznie w ostatnich dniach życia. Na 3–5 dni przed naturalną śmiercią karapaks zaczyna pokrywać się połyskującymi strukturami przypominającymi kryształ. Procesu tego nie da się przyspieszyć — krab zabity lub ranny nie krystalizuje się, lecz przykurcza odnóża do korpusu i momentalnie zmienia się w bezwartościowy kamień zwany zastyglcem. Już samo wyrwanie kraba z jego naturalnego środowiska wywołuje gwałtowną reakcję stresową prowadzącą do skamienienia, co czyni gatunek niemożliwym do rozmnażania w niewoli.
Zastyglec to twarda, matowa skała o pospolitym wyglądzie, jedynie ogólnie przypominająca kształtem korpus kraba. Jest bezużyteczna alchemicznie i pozbawiona wartości jubilerskiej czy magicznej.

Dopiero w chwili naturalnej śmierci skorupa kraba zamienia się w pełny kryształ fachowo zwany cristalitium.
Cristalitium, mimo bardzo różnorodnej kolorystyki, ma tak charakterystyczny kształt, przejrzystość i strukturę powierzchni, że jest skrajnie trudne do podrobienia. Laik może dać się nabrać na imitację wykonaną z innego minerału, ale każdy, kto zna się na kryształach krabów — alchemik, jubiler, mag lub doświadczony handlarz — natychmiast rozpozna autentyk po subtelnych cechach: mikrowarstwowej strukturze, specyficznym połysku, delikatnych „żyłkach” wewnętrznych i unikalnym sposobie załamywania światła.
Z tych powodów cristalitium jest wysoko cenione, ale trudne do pozyskania — jedynym sposobem zdobycia go jest odnalezienie ciała kraba, który umarł naturalnie. To czyni ten materiał jednym z najrzadszych i najtrudniejszych do sfałszowania, bardzo pożądanym przez alchemików, magów i jubilerów. Ci ostatni osadzają w biżuterii niemal wyłącznie nieszlifowane cristalitium, tak, by zachować charakterystyczne cechy jego wyglądu i by dzięki temu było wyraźnie widać, jak cenny to materiał — dalece cenniejszy nawet od brylantów.
W handlu i rzemiośle cristalitium zwane jest potocznie kryształowym krabem, co nawiązuje zarówno do nazwy gatunku, jak i do waluty używanej powszechnie w niemal całym Fallathanie.
Kryształowe kraby są znane nauce i handlarzom dopiero od niedawna. Pierwsze potwierdzone doniesienia o ich istnieniu pojawiły się zaledwie kilka lat temu, kiedy przypadkowo odnaleziono ciało kraba, który zdążył naturalnie skrystalizować. Wcześniej uważano, że niezwykłe kryształy znajdowane na wybrzeżach to rzadkie minerały lub pozostałości po magicznych anomaliach.
Dopiero późniejsze obserwacje — nieliczne i trudne do przeprowadzenia — pozwoliły ustalić, że kryształ jest w rzeczywistości pancerzem żywego stworzenia, a sam gatunek przez wieki pozostawał niezauważony dzięki swojej doskonałej mimikrze i samotniczemu trybowi życia.
To stosunkowo świeże odkrycie sprawia, że wiedza o krabach wciąż jest fragmentaryczna, a wiele ich zwyczajów, odmian i biologicznych tajemnic pozostaje niepoznanych. Większość mieszkańców Fallathanu jeszcze nawet o nich nie słyszała.
W wąskich kręgach niełatwych do napotkania, w większości wędrownych handlarzy, zajmujących się szczególnie rzadkimi, cennymi i nietypowymi towarami — takimi jak unikalne schematy broni, zakazane receptury, magiczne artefakty czy rzadkie gatunki zwierząt bojowych — cristalitium, czyli kryształowe kraby, pełnią rolę dodatkowej waluty dającej dostęp do oferty nieosiągalnej dla klientów płacących tylko zwykłymi krabami.
W praktyce oznacza to, że cena unikalnego towaru składa się z dwóch części: jednej płatnej w miedzianych krabach, drugiej zaś — w kryształowych. Bez tej dodatkowej części płatności kupiec nie sprzeda takiego towaru w ogóle — nawet za miliony miedzianych krabów.
Postacie osób grających będą mogły pozyskiwać kryształowe kraby przede wszystkim jako nagrody za udział w rozmaitych Wyzwaniach; nie jest to surowiec, który można jak pozostałe znaleźć na hexmapie.
Doskonała mimikra – Kryształowy krab potrafi całkowicie upodobnić się do lokalnych, niejadalnych gatunków krabów, naśladując ich barwy, fakturę pancerza i sposób poruszania się.
Błyskawiczny bieg – Dzięki lekkiej, elastycznej budowie potrafi gwałtownie przyspieszyć i uciec z miejsca zagrożenia szybciej niż większość małych skorupiaków.
Wysokie skoki – Jego sprężyste odnóża pozwalają mu wykonywać zaskakująco wysokie podskoki (nawet do 2 metrów w górę i 3 wzdłuż), które wykorzystuje do ucieczki lub dostania się w trudno dostępne szczeliny.
Stresowe skamienienie – Wyrwany z naturalnego środowiska, śmiertelnie ranny lub przestraszony natychmiast przykurcza odnóża i zamienia się w bezwartościowy kamień zwany zastyglcem.